Jodła pospolita

Jodła pospolita (Abies alba) to wysokie drzewo iglaste osiągające zwykle 40–50 metrów wysokości. Występuje naturalnie w Europie Środkowej i Południowej, szczególnie w wilgotnych lasach górskich oraz mieszanych. Młode drzewa mają regularną, stożkowatą koronę, która z wiekiem staje się bardziej rozłożysta. Kora u młodych okazów jest gładka, szarawa, natomiast u starszych drzew staje się spękana i ciemniejsza. Igły jodły są płaskie, miękkie i ciemnozielone, ułożone pojedynczo po obu stronach pędów. Od spodu posiadają dwa jasne paski aparatów szparkowych. Szyszki są walcowate, stoją pionowo na gałęziach i rozpadają się po dojrzeniu, pozostawiając jedynie oś szyszki. Jodła pospolita pełni ważną rolę w ekosystemach leśnych. Jej drewno wykorzystywane jest w budownictwie, produkcji papieru oraz instrumentów muzycznych. Jest również sadzona jako drzewo ozdobne

Informacje terenowe

Siedlisko: Wilgotne lasy górskie i mieszane. Preferuje gleby żyzne, głębokie i umiarkowanie wilgotne. Występuje głównie w górach Europy Środkowej i Południowej.

Sezon: sty, mar, maj, lut, kwi, cze, lip, sie, wrz, paz, lis, gru

Kwitnienie: kwi, maj

Owocowanie: wrz, paz

Czesci jadalne: Brak części przeznaczonych do regularnego spożycia.

Przygotowanie: Nie jest rośliną jadalną. Młode pędy bywają wykorzystywane tradycyjnie do przygotowania syropów, jednak wymagają prawidłowego rozpoznania gatunku.

Mozliwe pomylki: Jodłę pospolitą można rozpoznać po płaskich, miękkich igłach ułożonych pojedynczo oraz stojących pionowo szyszkach. Świerk posiada igły kłujące i zwisające szyszki.

Status prawny: bez ograniczeń

Tagi

Zrodlo

atlas-drzew-i-krzewow-aleksandra-halarewicz-ebookpoint.pdf